3.1 วัณโรคปอด
 

3.1 วัณโรคปอด (Tuberculosis)
ลักษณะที่สำคัญคือ โรคติดเชื้อแบคทีเรีย มัยโคแบคทีเรียม ทูเบอร์คูโลซิส (Mycobacterium tuberculosis) โดยมักทำให้เกิดโรคความผิดปกติที่ปอด

ลักษณะงานและอาชีพที่เสี่ยง
ผู้ที่ทำงานในสถานประกอบกิจการที่อยู่อย่างแออัด เช่น บ้านพักคนงาน เรือนจำ หรือกลุ่มบุคลากรด้านการแพทย์ที่มีหน้าที่ในการดูแลผู้ป่วยเช่น แพทย์ พยาบาล พนักงานช่วยเหลือผู้ป่วย คนงานที่ทำงานในสถานประกอบกิจการโม่ บด ย่อยหิน

อันตรายต่อระบบอวัยวะที่สำคัญของร่างกาย
การเกิดโรคติดต่อนี้เข้าสู่ร่างกายเกิดจากการสูดหายใจเอาละอองเสมหะจากลำคอและปอดที่เกิดจากการไอหรือจามของผู้ที่กำลังเป็นโรค หรือจากการสัมผัสอากาศที่มีฝุ่นละอองที่ปนเปื้อนเชื้อโรค โดยเชื้อโรคมีระยะเป็นเวลานานเป็นปีหรือสิบปี เมื่อร่ายกายอ่อนแอลงเชื้อโรคที่หลบอยู่ในร่างกายจะแสดงอาการของโรคออกมา

อาการและอาการแสดงของโรค ได้แก่มีไข้ต่ำ ๆ เบื่ออาหาร น้ำหนักตัวลด ไอเรื้อรัง  บางครั้งมีเสมหะ
มีเลือดปน เหงื่อออกตอนกลางคืน ต่อมาเมื่อมีอาการรุนแรงมากขึ้นอาจมีอาการเจ็บหน้าอกและเหนื่อยหอบ หากเป็นมากจะมีน้ำในช่องเยื่อหุ้มปอด

การวินิจฉัยโรคเพื่อการรายงาน
1. ประวัติการทำงานที่สัมผัสใกล้ชิดกับผู้ป่วย
2. การทดสอบ Tuberculin test ที่ผิวหนังได้ผลบวก
3. การเก็บเสมหะตรวจทางห้องปฏิบัติการพบเชื้อ Mycobacterium tuberculosis
4. การถ่ายภาพรังสีทรวงอกพบลักษณะเข้าได้กับวัณโรคปอด

การตรวจทางห้องปฏิบัติการ
1. การเก็บเสมหะย้อมสีเพื่อหาเชื้อวัณโรค
2. การเก็บเสมหะเพาะเชื้อในจานเพาะเชื้อเพื่อหาเชื้อวัณโรค
3. การถ่ายภาพรังสีทรวงอกพบลักษณะเข้าได้กับวัณโรคปอด
3. การทดสอบ Tuberculin test ที่ผิวหนัง